Przeciwprzeniesienie - Zaburzenia Osobowości

Przejdź do treści

Menu główne:

O zaburzeniach > Przydatne terminy
Kiedy mówimy o zaburzeniach osobowości oraz ich leczeniu, można spotkać się z terminami, które warto wyjaśnić:
DiagnozaDepersonalizacjaBorderlinePrzeciwprzeniesienie
PsychozaMentalizacjaPrzeniesienie
Przeciwprzeniesienie

stanowi jeden z kluczowych elementów psychoterapii psychoanalitycznej oraz psychoanalizy, odnoszący się do techniki pracy terapeuty, analityka. Terminem tym określane są uczucia, które pacjent i cała sytuacja leczenia wywołują w terapeucie. Przeciwprzeniesienie może być definiowane jako zdolność analityka, wynikająca z jego uczuciowości, inteligencji i wyobraźni, do pomieszczenia całej realności pacjenta. Słowo „przeciw” w koncepcie przeciwprzeniesienia jest bardzo istotne, ponieważ wprowadza oddzielność analityka od tego, z czym się identyfikuje i z czym empatyzuje w doświadczaniu pacjenta.*
Jedną z zasadniczych kwestii w procesie psychoterapii jest rozpoznanie u danego pacjenta jego wzorców zachowań, myśli, relacji (patrz: Przeniesienie). Zgodnie z teorią psychoanalityczną, wzorce te kształtują się od początku życia, zatem również w tym okresie, kiedy dziecko nie posługuje się mową. Są one nieświadome i często nie ma możliwości ich zwerbalizowania. Pacjent nie potrafi opowiedzieć o swoich doświadczeniach z początku życia, ale może przekazać je analitykowi, terapeucie poprzez uczucia, które w nim „wywoła”. Badając swoje uczucia, terapeuta uzyskuje dostęp do świata pacjenta, którego ten nie może opisać słowami.

* Por. M. Kahn, Zmienność istnienia, rozumienia i doświadczania w sytuacji terapeutycznej.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego